വായനാനുഭവം - സൂസന്നയുടെ ഗ്രന്ഥപ്പുര (അജയ് പി മങ്ങാട്ട്)

ശ്രീ അജയ് പി മങ്ങാട്ടിന്റെതായി ഞാൻ വായിച്ച നോവൽ മൂന്ന് കല്ലുകൾ ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ ആദ്യ നോവലായ സൂസന്നയുടെ ഗ്രന്ഥപ്പുര ദൗർഭാഗ്യവശാൽ രണ്ടാമതായാണ് വായിക്കുന്നത്. സങ്കീർണ്ണമായ മനുഷ്യമനസും അതിനേക്കാൾ സങ്കീർണ്ണമായ ബന്ധങ്ങളുമാണ് സൂസന്നയുടെ ഗ്രന്ഥപ്പുരയിലെ പ്രതിപാദ്യവിഷയം. ഗ്രന്ഥകാരന്റേതായി ആദ്യം വായിച്ച പുസ്തകമായ മൂന്ന് കല്ലുകളിലെയും ഈ പുസ്തകത്തിലെയും കഥകൾ തമ്മിൽ താരതമ്യം ചെയ്‌താൽ ചില സാമ്യങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ സാധിക്കും. രണ്ടിലും മനസിന്റെയും മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെയും സങ്കീർണ്ണതകൾ തേടിയുള്ള അന്വേഷണം തന്നെയാണ് പ്രതിപാദ്യം. രണ്ടിലെയും പ്രാധാനകഥാപാത്രങ്ങൾ അവർ അനുഭവിക്കുന്ന പലവിധ പ്രശ്‌നങ്ങളാൽ ഉള്ളിലേക്ക് ഒതുങ്ങിക്കൂടാൻ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ആളുകളാണ്. 

മൂന്ന് കല്ലുകളേക്കാൾ സുഖമുള്ളൊരു വായനാനുഭവം നൽകാൻ സൂസന്നയുടെ ഗ്രന്ഥപ്പുരയ്ക്ക് സാധിച്ചു. രണ്ടുപുസ്‌തകങ്ങളും വായനക്കാരനെ അവൻറെ വഴിക്ക് അഴിഞ്ഞാടാൻ അനുവദിക്കാതെ ശ്രദ്ധയോടെയുള്ളൊരു വായന ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്.  

മികച്ചൊരു വായനക്കാരൻനോട് അവൻ വായിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങളിലെ കഥാപാത്രങ്ങളും അവയുടെ രചയിതാക്കളും അവനോട് സംവദിക്കുന്നു. അഗാധമായ വായന അവനെ എഴുത്തിൻറെ ലോകത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നു. വായിച്ച പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള അനുഭവങ്ങളും രചയിതാക്കൾ അവരുടെ വരികളിലൂടെ പറഞ്ഞുകൊടുത്ത അനുഭവങ്ങളും എഴുതുന്ന കൃതിയെ നല്ലൊരു സാഹിത്യസൃഷ്ടിയാക്കുവാൻ അവനെ സഹായിക്കും. അജയ് പി മങ്ങാടിന്റെ ആദ്യ കൃതി വായിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ തോന്നിയത് അത്തരം ഒരു സൃഷ്ടിയുടെ ജനനമായിട്ടാണ്. ലോകോത്തരമായ ഒട്ടനവധി സാഹിത്യസൃഷ്ടികളുടെയും സാഹിത്യകാരന്മാരുടെയും സാന്നിധ്യത്താൽ സമ്പന്നമാണ് സൂസന്നയുടെ ഗ്രന്ഥപ്പുര. പുസ്തകരചയിതാവിൻറെ ആഴത്തിലുള്ള വായനയും അവ സന്ദർഭോചിതമായി ഗ്രന്ഥപ്പുരയിൽ അടുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന രചനാവൈഭവവും ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെടുത്തും.

ശരിക്കും സൂസന്നയുടെ കഥയല്ല ഈ നോവൽ പറയുന്നത്. പുസ്തകങ്ങളുടെ ലോകത്ത് ജീവിക്കുന്ന അലി എന്നയാളുടെ കഥയാണ്. പുസ്തകങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അലി കണ്ടുമുട്ടുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളും അവരുമായി അവൻ സ്ഥാപിക്കുന്ന ബന്ധങ്ങളുമാണ് നോവൽ പറയുന്നത്. എങ്കിലും ഒരു ഗ്രന്ഥപ്പുരയിലെന്നതുപോലെ ലോക ക്ലാസിക്കുകൾ അതിമനോഹരമായി ഈ പുസ്തകത്തിലുടനീളം അടുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാം. വായനയെ ജീവനായിക്കാണുന്ന ഒരുപറ്റം ആളുകൾ. കമ്പം സഭ പോലെ വായനാനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവെച്ച് ഒരുമിച്ചുകൂടുന്ന വിവിധതരക്കാരായ ആളുകൾ. അവരിലൂടെയെല്ലാം വായനയെ എങ്ങനെ സമീപിക്കണമെന്നതും സാഹിത്യസൃഷ്ടികളുടെ ഉദയത്തെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ നോവലിസ്റ്റ് വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. 

അജയ് പി മങ്ങാട് ൻറെ രണ്ടു കൃതികളും വായിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഈ നോവലുകളെക്കുറിച്ച് ആരോഗ്യകരമായ ഒരു ചർച്ച നടത്താൻ സാധിച്ചെങ്കിൽ എന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ലിജോ ജോസ് പെല്ലിശ്ശേരിയുടെ സിനിമകൾ പോലെ ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നത് ആയിരിക്കണമെന്നില്ല വേറൊരാൾ വായിച്ചെടുക്കുന്ന അർത്ഥതലങ്ങൾ. അവ പങ്കുവെക്കുന്നത് രസകരമായിരിക്കും. നൻപകൽ നേരത്ത് മയക്കം, ചുരുളി തുടങ്ങിയ സിനിമകളെക്കുറിച്ചൊക്കെ സോഷ്യൽ മീഡിയകളിൽ വന്ന റിവ്യൂകൾ വായിച്ചപ്പോഴാണ് ഇതിന് ഇങ്ങനെയും അർത്ഥം ഉണ്ടോ എന്ന് ആലോചിക്കുന്നത് (ആ അർത്ഥങ്ങൾ സംവിധായകൻ പോലും മനസ്സിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് സംശയമുണ്ട്)

വ്യത്യസ്തമായൊരു വായനാനുഭവം തന്നെയായിരുന്നു സൂസന്നയുടെ ഗ്രന്ഥപ്പുര നൽകിയതെന്ന് നിസംശ്ശയം പറയാം. ഇനിയുള്ള എൻറെ വായനകളെ ഈ പുസ്‌തകം സ്വാധീനിക്കുമെന്നും തോന്നുന്നു. ഒരു പുനർവായന കൂടി വേണമെന്നും എനിക്ക് തോന്നുന്നു. കാരണം രചയിതാവ് പറഞ്ഞ ഒട്ടേറെ കാര്യങ്ങൾ ഒരു വായനക്കാരൻ എന്ന നിലയിൽ ഗുണകരമാണെന്ന് തോന്നിയിരുന്നു. മികച്ചൊരു വായനക്കാരൻ തൻറെ അനുഭവത്തിൽ നിന്നും നൽകുന്ന ഉപദേശങ്ങളായാണ് ഒരു എളിയ വായനക്കാരനായ, ഇനിയും വായനയെ വേണ്ടത്ര ഗൗരവത്തോടെ സമീപിക്കാത്ത എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്. 

അവസാന വാക്ക് : വായനയെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് ധൈര്യപൂർവ്വം സമീപിക്കാവുന്ന ഗ്രൻഥശാലയാണ് സൂസന്നയുടെ  ഗ്രൻഥശാല.

വായനാനുഭവം - മൂന്ന് കല്ലുകൾ

2023 ഇൽ വളരെ പ്രതീക്ഷയോടെ വായിച്ച പുസ്തകങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു ശ്രീ.അജയ് പി മങ്ങാട് എഴുതിയ മൂന്ന് കല്ലുകൾ എന്ന നോവൽ. എനിക്കത്ര പഥ്യമല്ലാത്ത നോൺ ലീനിയറായ രചനയാണ്‌ മൂന്ന് കല്ലുകളിൽ ഉള്ളത്. അതിനാൽത്തന്നെ ഞാൻ പുലർത്തിയ പ്രതീക്ഷയോട് പൂർണ്ണമായും തൃപ്തി നൽകിയ വായനാനുഭവമായിരുന്നു ആ നോവലിൽ നിന്നും ലഭിച്ചതെന്ന് പറയാൻ സാധിക്കില്ല. വായനക്കാരനെ അധികം മിനക്കെടുത്താതെ നേരെ വാ നേരെ പോ എന്ന രീതിയിൽ പറയുന്ന കഥകളെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു മടിയൻ വായനക്കാരൻ ആയതിനാലാവാം എനിക്ക് ആ ഒരു അനുഭവം ഉണ്ടായത്. ഒരുപക്ഷെ എഴുതിയതിൽ കൂടുതൽ എഴുതാൻ ഉണ്ടാകുമെന്നും അത് വായനക്കാരൻ അവൻറെ ഭാവനയിൽ പൂരിപ്പിച്ചുകൊള്ളട്ടെ എന്ന രീതിയിൽ എഴുതുന്ന ആധുനിക നോവലുകളിൽ ഉൾപ്പെടുത്താവുന്ന കൃതിയാണ് മൂന്ന് കല്ലുകൾ. ശ്രദ്ധയോടെയുള്ള വായന ആവശ്യപ്പെടുന്ന പുസ്‌തകം. ശ്രദ്ധയില്ലാതെ വായിച്ചാൽ ഇതിപ്പോൾ ഇവിടെ എന്താ സംഭവിച്ചത്? ഇവന്മാരൊക്കെ ആരാ? അപ്പോൾ നേരത്തെ പറഞ്ഞവന്മാരും ഇവന്മാരുമായിട്ട് എന്താ ബന്ധം എന്നൊക്കെ തോന്നിയാൽ കുറ്റം പറയാൻ സാധിക്കില്ല. 

കഥയേക്കാൾ ഒരുപിടി കഥാപാത്രങ്ങളെ മനസ്സിൽ അവശേഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് പുസ്തകം അവസാനിക്കുന്നത് എന്നതാണ് ഈ പുസ്‌തകത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം. ഒരു പ്രൂഫ് റീഡറായ കറുപ്പൻ, കറുപ്പൻ എന്ന പേരുകാരനായ പിതാവുള്ള മാധവൻ, അവരെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന കബീർ എന്നിവരിലൂടെയാണ് കോഴിക്കോട് പശ്ചാത്തലമായ കഥ വികസിക്കുന്നത്. കഥ അല്ല കഥകൾ. കറുപ്പനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ഒരു കഥയുണ്ട്, മാധവനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി അവൻറെ കഥയുണ്ട്, ആ കഥയിൽ ചോര, കാക്ക, രാധ, റഷീദ, ഏക, ഊറായി എന്നിങ്ങനെ കഥാപാത്രങ്ങളുണ്ട്, പശ്ചാത്തലമായി മലയോരഗ്രാമമായ ഇരുട്ടുകാനവും മലമുണ്ടയുമുണ്ട്. ഇവരെല്ലാവരെയും കുറിച്ച് വായനക്കാരനെ ചിന്തിക്കാൻ നോവൽ പ്രാപ്തരാക്കുന്നുണ്ട്. 

വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ആഖ്യാനശൈലികൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയമാകുന്ന നോവലാണ് മൂന്ന് കല്ലുകൾ എന്ന് നിസംശ്ശയം പറയാം. ആ കൃതിക്ക് എങ്ങനെ ആ പേര് വന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുപോലും വായനക്കാരന് അവന്റേതായ രീതിയിൽ നിഗമനങ്ങളിലെത്താം. മൂന്ന് കല്ലുകളെക്കുറിച്ച് നോവലിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ നോവലിന് തന്നെ പ്രതിപാദ്യം ആകുവാൻ മാത്രം എന്താണ് അതിന് പ്രാധാന്യം എന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് നോവലിലേക്ക് നോക്കിയാൽ ആ കല്ലുകൾ വരാനുള്ള സാഹചര്യം, അതുമായി ബന്ധപ്പെടുന്ന ചോര, ചോരയുമായി ബന്ധപ്പെടുന്ന മാധവൻ, മാധവനുമായി ബന്ധപ്പെടുന്ന കബീർ, കബീറുമായി ബന്ധപ്പെടുന്ന കറുപ്പൻ എന്നിങ്ങനെ പലരിലേക്കും ആ കല്ലുകളുടെ ഭാരം കടക്കുന്നതായി കാണാം. അടുത്തകാലത്തിറങ്ങിയ മമ്മൂട്ടി ചിത്രം 'നൻപകൽ നേരത്ത് മയക്കം' എന്ന ചിത്രം കണ്ടതിന് ശേഷം ആസ്വാദകർ സ്വന്തമായി പല നിഗമനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിയതുപോലെ ഈ നോവലിൽ നിന്നും അത്തരം ഒരനുഭവം ലഭിക്കും. അത് തന്നെയാണ് ആ സിനിമയുടെയും നോവലിന്റെയും വിജയം. ചുമ്മാ വായിച്ചു തള്ളിക്കളയാവുന്ന നോവൽ അല്ല മൂന്ന് കല്ലുകൾ എന്ന് ചുരുക്കം. 

പുസ്തക പരിചയം - ദി ബ്രെയിൻ ഗെയിം

ഒട്ടേറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് ഒരു കുറ്റാന്വേഷണ നോവൽ വായിക്കുന്നത്. സമകാലിക എഴുത്തുകാരിൽ ശ്രദ്ധേയയും സർവ്വോപരി എൻറെ നാട്ടുകാരിയുമായ ശ്രീമതി മായ കിരൺ എഴുതിയ "ദി ബ്രെയിൻ ഗെയിം" ഇത്രയും നാളത്തെ കാത്തിരുപ്പ് വെറുതെയായില്ല എന്ന് തെളിയിച്ചു. ഒറ്റവാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ ഗംഭീരവായനാനുഭവം. 

കുട്ടിക്കാലത്ത് ഷെർലക് ഹോംസ് കൃതികൾ വായിച്ചുകൊണ്ടാണ് കുറ്റാന്വേഷണ പുസ്തകങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത്. ആവേശത്തോടെ അദ്ദേഹത്തിൻറെ സമ്പൂർണ്ണ കൃതികൾ വായിച്ചു തീർത്തു. രണ്ടും മൂന്നും ആവർത്തി വായിച്ച കൃതികളും ഇല്ലാതില്ല. ഫോറൻസിക്കും പോസ്റ്റ് മോർട്ടവുമൊക്കെ വരുന്നതിന് മുന്നേയുള്ള കാലത്ത് നിരീക്ഷണത്തിലൂടെ കേസുകൾ തെളിയിച്ചിരുന്ന ഹോംസിനെ അത്ഭുതത്തോടെയാണ് കണ്ടിരുന്നത്. ഒരു മൃതദേഹത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന പരുക്ക് മരണത്തിന് മുൻപ് സംഭവിച്ചതാണോ അതോ മരണത്തിന് ശേഷം സംഭവിച്ചതാണോ എന്നറിയാൻ മൃതദേഹത്തെ തല്ലി പരീക്ഷണം നടത്തിയ ഹോംസിൻറെ കാലത്തുനിന്നും അജഗജാന്തരം മാറിയിട്ടുണ്ട് ആധുനിക കുറ്റാന്വേഷണ നോവലുകൾ. ആ മാറ്റം അടിമുടി രേഖപ്പെടുത്തുന്ന നോവലാണ് ബ്രെയിൻ ഗെയിം. 

സോഷ്യൽ മീഡിയ ആണ് കൃതിയിലെ സംഭവങ്ങളുടെ പ്രധാന പശ്ചാത്തലം എന്നതിൽ തുടങ്ങുന്നു ആ ആധുനികതയുടെ കടന്നുകയറ്റം. ആർതർ കോനൻ ഡോയലിന്റെയും അഗതാ ക്രിസ്റ്റിയുടെയും ലോകത്ത് നിന്നും നേരെ കൊച്ചിയിൽ നടക്കുന്നൊരു ബ്രെയിൻ ഗെയിമിലേക്ക് ലാൻഡ് ചെയ്തപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഒരു അങ്കലാപ്പ് കുറയാൻ കുറച്ചൊക്കെ സഹായിച്ചത് സമീപകാലത്ത് കണ്ട ഡിറ്റക്ടീവ് സിനിമകളാണ്. ശരിക്കും ഒരു സിനിമ കാണുന്നത് പോലെ ബ്രെയിൻ ഗെയിം നമുക്ക് ആസ്വദിക്കാം. ഏറെക്കുറെ നാല് മണിക്കൂർ മാത്രമാണ് 206 പേജുള്ള ആ നോവൽ വായിച്ചുതീർക്കാൻ വേണ്ടിവന്നത്. ഓരോ അദ്ധ്യായം വായിക്കുമ്പോഴും അടുത്തതായി എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്നുള്ള ആകാംക്ഷ നമ്മെ ഇരുത്തി വായിപ്പിക്കും. സസ്പെൻസുകൾ മാലപ്പടക്കം പോലെ പൊട്ടിത്തുടങ്ങിയ അവസാന ഭാഗത്ത് ചെറിയ കൺഫ്യൂഷൻ ഉണ്ടായതൊഴിച്ചാൽ ഒരു നെഗറ്റിവും പറയാനില്ലാത്ത കൃതിയാണ് "ദി ബ്രെയിൻ ഗെയിം".

കുറ്റാന്വേഷണ നോവലിൻറെ ഉള്ളടക്കത്തെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നത് അതിൻറെ തുടർന്നുള്ള ആസ്വാദനത്തെ ബാധിക്കുമെന്നതിനാൽ കഥയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പറയാനില്ല. കൊച്ചി നഗരത്തിൽ നടക്കുന്ന കൊലപാതക പരമ്പര, അത് അന്വേഷിക്കുന്ന സമർത്ഥനായ പോലീസ് ഓഫീസർ, അതി ബുദ്ധിമാനായ കുറ്റവാളി ഇങ്ങനെ ഒരു ത്രെഡ് പുതുമയോടെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

നോവലിസ്റ്റിൻറെ ഇതേ കാറ്റഗറിയിൽ ഇറങ്ങിയ പുതിയ നോവൽ "ഇൻസിഷൻ" നല്ല അഭിപ്രായത്തോടെ മുന്നേറുന്നുണ്ട്. ബ്രെയിൻ ഗെയിം നൽകിയ വായനാ സുഖം തീർച്ചയായും ആ നോവൽ വായിക്കാനും പ്രേരിപ്പിക്കും. അതേപോലെ സയൻസ് ഫിക്ഷൻ കാറ്റഗറിയിൽ രചിച്ച "പ്ലാനറ്റ് 9" എന്ന പുസ്തകവും തീർച്ചയായും വായിച്ചിരിക്കും. കാരണം വേറൊരു മേഖലയിൽ ജോലിചെയ്യുന്ന ആളായിരുന്നിട്ടും കുറ്റാന്വേഷണ നോവലായ ബ്രെയിൻ ഗെയിം ഉദ്യോഗഭരിതമാക്കാൻ എഴുത്തുകാരി നടത്തിയിട്ടുള്ള കഠിനാധ്വാനം ഓരോ വരിയിലും നമുക്ക് വായിച്ചറിയാം. തീർച്ചയായും അതേ എഫോർട്ടോ അതിലേറെയോ ഞാൻ വായിക്കാനുള്ള പുസ്തകങ്ങളിലും ഉണ്ടാകുമെന്ന കാര്യം ഉറപ്പാണ്. ഇത്രയും നാളായിട്ടും കായിപ്പുറംകാരിയായ മായ കിരൺ എഴുതിയ പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചില്ലെന്ന കുറ്റബോധം ആ വായനയെ എത്രയും നേരത്തേയാക്കും. എന്തായാലും ഒരുകാര്യം ഉറപ്പാണ് മലയാള കുറ്റാന്വേഷണ സാഹിത്യശാഖയ്ക്ക് മികച്ചൊരു എഴുത്തുകാരിയെ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന ബെന്യാമിൻറെ വാക്കുകൾ വെറുതെയല്ല. അഭിനന്ദനങ്ങൾ

പുസ്തക പരിചയം - പോരാ പോരാ (MORE)

സമീപകാലത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ സമയമെടുത്ത് വായിച്ച പുസ്‌തകമാണ്‌ ടർക്കിഷ് എഴുത്തുകാരനായ ഹകൻ ഗുണ്ടായ് രചിച്ച 'മോർ' എന്ന നോവലിൻറെ മലയാളം പരിഭാഷയായ 'പോരാ പോരാ'. സമയം എടുത്തു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരാ ശരിക്കും സമയം എടുത്തു. ഈ പുസ്‌തകം എനിക്ക് തന്ന സുഹൃത്ത് അന്ന് കുറച്ച് കാന്താരി മുളകിൻതൈകൾ കൂടെ കൂടെ തന്നിരുന്നു. ആ മുളക് തൈകൾ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്ന് നട്ട്, അതിൽ നിന്നും കാന്താരി പറിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോഴും ആ പുസ്‌തകം വായിച്ചു തീർന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇതിൽ ഒട്ടും അതിശയോക്തിയില്ല. എനിക്ക് വായിക്കുന്നതിന് ഒരു രീതിയുണ്ട്. ഈ പുസ്‌തകം വായിച്ചു തുടങ്ങിയതോടെ അതൊക്കെ എവിടെയോ പോയിമറഞ്ഞു. ഒരു പേജ് വായിച്ചുതീർക്കും മുന്നേ ഉറങ്ങിപ്പോയ ദിവസങ്ങളുമുണ്ട്. അത്ര ബോറൻ പുസ്‌തകമാണോ? പിന്നെന്തിന് കഷ്ടപ്പെട്ട് വായിക്കുന്നു എന്നൊക്കെ ചോദിച്ചാൽ അതിനുള്ള മറുപടിയാണ് ഈ പുസ്‌തകപരിചയം. 

ആദ്യം തന്നെ എന്തുകൊണ്ട് കടിച്ചുപിടിച്ച് ഈ പുസ്‌തകം വായിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു എന്നതിനുള്ള മറുപടി പറയാം. അതായത് ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ പോസിറ്റിവ് ആയ വശം. വളരെ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പ്രമേയം, ഇരുത്തി ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന വരികൾ, പലപ്പോഴും അനുഭവപ്പെടുന്ന നമ്മുടെ ജീവിതവുമായുള്ള സാദൃശ്യം, അത് മനുഷ്യരുടെ കുടിലതയുടെ, സ്വാർത്ഥതയുടെ, ക്രൂരതയുടെ പൊതുസ്വഭാവമാണല്ലോ എന്ന തിരിച്ചറിവ് ഇതൊക്കെ എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടും ഈ പുസ്‌തകം വായിച്ചുതീർക്കാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

മലയാളികൾക്ക് അത്ര പരിചിതമല്ലാത്ത മനുഷ്യക്കടത്ത് നടത്തുന്ന ഒരു വ്യക്തിയാണ് നായകൻ. നായകൻ എന്നല്ല, അയാളുടെ ചിന്തകളിലൂടെയാണ് പുസ്‌തകം മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്. ടർക്കി എന്ന രാജ്യത്തിന് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. ആ രാജ്യത്തിൻറെ പകുതി ഏഷ്യയിലും പകുതി യുറോപ്പിലുമാണ്. ഏഷ്യയ്ക്കും യുറോപ്പിനും ഇടയിലുള്ള രാജ്യം. അതിനാൽ തന്നെ യുദ്ധത്താലും തീവ്രവാദത്താലും പൊറുതിമുട്ടിയ അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ, ഇറാഖ് തുടങ്ങിയ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും ജീവനുംകൊണ്ട് ഓടിവരുന്ന ആയിരങ്ങൾ അവരുടെ അവസാന പ്രതീക്ഷയായ യൂറോപ്പിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യുന്നത് ടർക്കിയിലൂടെയാണ്. അനധികൃതമായി കുടിയേറ്റം നടത്തുന്ന ആ മനുഷ്യരുടെ അവസ്ഥയെ ചൂഷണം ചെയ്ത് ജീവിക്കുന്ന ധാരാളം മനുഷ്യക്കടത്തുകാർ ആ രാജ്യത്തുണ്ട്. ഒരു തുക കൈപ്പറ്റി ഇറാൻ അതിർത്തിയിൽ നിന്നും "ചരക്ക്" എടുത്ത് രാജ്യം കടത്തി ബോട്ടിൽ കയറ്റി വിടുകയാണ് അവർ ചെയ്യുന്നത്. അനധികൃതമായിട്ടായതിനാൽ ചരക്കിനു സംഭവിക്കുന്ന കുഴപ്പങ്ങൾക്ക് അവർ ഉത്തരവാദികൾ ആയിരിക്കില്ല. സൗകര്യപ്രദമായ സമയം നോക്കി ചരക്ക് ബോട്ടിൽ കയറ്റുന്നതിന് മുൻപ് ദിവസങ്ങളോളം അധികാരികളുടെ കണ്ണിൽപ്പെടാതെ അവരെ ആ രാജ്യത്ത് സൂക്ഷിക്കേണ്ടിവരും. അതിനായി തടവറകൾ പോലെ ഇടുങ്ങിയ ഭൂഗർഭ മുറികൾ കടത്തുകാർ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. ഭാഷ അറിയാത്ത ആ ആളുകളെ എത്ര ദിവസം താമസിപ്പിക്കേണ്ടിവരുമെന്ന് ഒരു നിശ്ചയവും കാണില്ല. അതിനാൽ റേഷൻ പോലെ ചുരുങ്ങിയ അളവിൽ ഭക്ഷണവും വെള്ളവും ആ ജീവികൾക്ക് വിതരണം ചെയ്യും. അത് മതിയാകാതെ വരുമ്പോൾ അവർ ടർക്കി ഭാഷയിൽ ഒരു വാക്ക് പറയാൻ നിർബന്ധിതരാകും. "മോർ" അഥവാ "പോരാ പോരാ" ഇനിയും വേണം എന്ന വാക്ക്. എന്ത് ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിലും ടർക്കി ഭാഷയിൽ പറയാൻ അവർക്ക് ഒരു വാക്ക് മാത്രമേ അറിയാവുള്ളൂ. "മോർ". പലർക്കും അതിൻറെ അർത്ഥം പോലുമറിയാതെ രക്ഷിക്കണേ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ വരെ ആ വാക്ക് പുലമ്പും. 

ടർക്കിയിലെ ഒരു മനുഷ്യക്കടത്തുകാരൻറെ മകനാണ് നായകനായ ഗാസ. ഒൻപതാമത്തെ വയസിലാണ് അവനെ അച്ഛൻ ജോലിക്ക് കൂട്ടുന്നത്. മറ്റൊരാളെ പണിക്ക് വെച്ചാൽ ലാഭത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന കുറവ് ഇല്ലാതാക്കാനാണ് ഗാസയെ അച്ഛൻ പണിക്ക് ഇറക്കുന്നത്. പഠിക്കാൻ മിടുക്കനായിരുന്ന ഗാസ അച്ഛൻ കാണിക്കുന്ന അവഗണനയും മറ്റ് സാഹചര്യങ്ങളും കാരണം ക്രൂരത നിറഞ്ഞ ഒരു സാഡിസ്റ്റ് ആയി മാറുന്നു. വീടിനോട് ചേർന്നുള്ള അറയിൽ താമസിപ്പിക്കുന്ന കുടിയേറ്റക്കാരിൽ ക്രൂരമായ പല പരീക്ഷണങ്ങളും അവൻ നടത്തുന്നു. അവരുടെ സാഹചര്യങ്ങളെ ക്രൂരമായി ചൂഷണം ചെയ്ത് രസിക്കുന്നു. നരകത്തിൽ നിന്നും വരുന്ന ജനങ്ങളെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന ദൗത്യമാണ് തങ്ങളുടേതെന്ന് അവൻ കരുതുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിലും നരകത്തിലും വിശ്വാസമില്ലാത്ത അവന് അറിയാമായിരുന്നു നരകതുല്യവുമായ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നും കയ്യിൽ കിട്ടിയതുമായി ഓടിവരുന്ന പാവങ്ങൾ ഒരിടത്ത് സ്വർഗം അവരെ കാത്തിരിക്കുന്നു എന്നതിൽ വിശ്വസിക്കുമെന്ന്. ആ വിശ്വാസം ചൂഷണം ചെയ്യുക തന്നെയായിരുന്നു ഗാസ. 

വളരെ മികച്ചൊരു വിഷയമാണ് പുസ്‌തകം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത്. അതി വിദഗ്ദ്ധമായിത്തന്നെ അവതരിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്. പിന്നെന്താണ് ഇത് വായിക്കാൻ പ്രയാസം എന്നതിനുള്ള മറുപടി പുസ്തകത്തിന്റെ വലുപ്പം 424 പേജാണ്. ഒരു 200  250 പേജിൽ വെടിപ്പായി തീർക്കാമായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു. ഗാസയുടെ മാനസിക വിഭ്രാന്തികൾ വലിച്ച് നീട്ടി ഒരു 200 പേജെങ്കിലും അധികം ആക്കിയിട്ടുള്ളത് പോലെ തോന്നി. ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടിച്ച കാര്യം ഇതിൽ അദ്ധ്യായങ്ങൾ തിരിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ്. വായിച്ചാലും വായിച്ചാലും ഒരു അധ്യായം തീർത്താൽ കിട്ടുന്ന ആശ്വാസം പോലും കിട്ടില്ലായെന്നർത്ഥം. ഇത് തികച്ചും വ്യക്തിപരമായ ഒരു ആസ്വാദനത്തിൻറെ കാര്യം ആയതിനാൽ ഈ ബുദ്ധിമുട്ടിപ്പിച്ച കാര്യം പോസിറ്റീവ് ആയി അനുഭവപ്പെടുന്ന ആളുകളും ഉണ്ടാകാം. 

2023 ഇൽ ആദ്യമായി ഞാൻ വായിച്ചുതീർത്ത ഹകൻ ഗുണ്ടായ് എഴുതിയ മോർ എന്ന പുസ്‌തകത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അത് മലയാളത്തിൽ പോരാ പോരാ എന്ന പേരിൽ തർജ്ജിമ ചെയ്ത രമാ മേനോനെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കാതിരിക്കാനാവില്ല. പുസ്‌തകത്തിന്റെ ആത്മാവ് ഒട്ടും നഷ്ടമാക്കാത്ത വിവർത്തനം തന്നെയെന്ന് പറയാം. പോസിറ്റിവും നെഗറ്റിവും ഒരുപോലെ തോന്നിയതിനാൽ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവസാന വാക്കിൽ പറയാനുള്ളത്, എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് ഞാൻ പറഞ്ഞു, വായിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് തീരുമാനിക്കാം. 

വായനാനുഭവം - പച്ച മഞ്ഞ ചുവപ്പ്

ശ്രീ ടി ഡി രാമകൃഷ്ണൻറെതായി ഞാൻ വായിക്കുന്ന അഞ്ചാമത്തെ നോവൽ ആണ് പച്ച മഞ്ഞ ചുവപ്പ്. ആദ്യമായി അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഒരു  പുസ്‌തകം വായിക്കുന്നത് ഫ്രാൻസിസ് ഇട്ടിക്കോരയും സുഗന്ധി ആണ്ടാൾ ദേവനായകിയും എഴുതിയ ആളുടെ പുസ്‌തകം എന്ന ലേബലിൽ ആയിരുന്നു. ഏറെക്കുറെ അടുത്തടുത്തായാണ് അഞ്ച് പുസ്‌തകങ്ങളും ഞാൻ വായിച്ചുതീർത്തത്. ഒന്നും എന്നെ മടുപ്പിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ഇനിയും വായിക്കാനുള്ള ആൽഫാ പോലുള്ള പുസ്‌തകങ്ങൾ തേടിപ്പോകുവാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ. 

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ നാല് നോവലുകളും വായിച്ചപ്പോൾ തോന്നിയ അനുഭവം അദ്ദേഹം മിത്ത് അഥവാ കെട്ടുകഥകളെ അതിമനോഹരമായി യാഥാർഥ്യത്തോട് കൂട്ടിച്ചേർത്ത് എഴുതുന്ന എഴുത്തുകാരൻ ആണെന്ന് ആയിരുന്നു. അതേപോലെ നായികമാർക്ക് അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന ലൈംഗിക പീഡനങ്ങളും ഏറെക്കുറെ പൊതുവായ സാന്നിധ്യം ആയിരുന്നു. എന്നാൽ അതിൽ നിന്നൊക്കെ വ്യത്യസ്‌തമായ ഒരു അനുഭവമായിരുന്നു പച്ച മഞ്ഞ ചുവപ്പ്. ടി ഡി യുടെ കൃതികൾ ആസ്വാദ്യകരമാകാൻ അതൊന്നും വേണ്ടായെന്ന് അടിവരയിട്ട് പറയുന്ന പുസ്‌തകം. ഒറ്റയിരുപ്പിന് വായിച്ചു തീർക്കാൻ തോന്നുന്ന ഒരു ത്രില്ലർ. ഒരു സിനിമ കാണുന്നത് പോലെ ആസ്വദിച്ച മറ്റൊരു മലയാളം നോവൽ. ഇന്ത്യൻ റയിൽവേ ആണ് പശ്ചാത്തലം. ഈ കൃതിയോട് കൂടുതൽ ആകർഷണീയത തോന്നുവാൻ കാരണം ഗ്രന്ഥകാരൻ ഒരു റയിൽവേ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ആയിരുന്നു എന്നതാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൊസിഷൻ ആയിരുന്ന ചീഫ് കൺട്രോളർ എന്നത് എന്തായിരുന്നു എന്ന് നോവൽ വായിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ വായനക്കാരന് വളരെ വ്യക്തമാകും. അതോടെ അവനാകെ കൺഫ്യൂഷനിലാകും വായിച്ചതൊക്കെ സത്യമാണോ അതോ മിഥ്യയാണോ എന്ന്.

നമുക്ക് നോവലിൻറെ ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് ഒന്ന് കടക്കാം. സേലത്തിനടുത്ത് പശ്ചിമഘട്ട മലനിരകളിൽ 1994 ഇൽ നടന്ന ഒരു ട്രെയിൻ അപകടത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് നോവൽ ആരംഭിക്കുന്നത്. അപകടത്തോടനുബന്ധിച്ച് ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ലോക്കൂർ സ്റ്റേഷൻ മാസ്റ്റർ രാമചന്ദ്രനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി കഥ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. ആത്മാർത്ഥമായി ജോലി ചെയ്യുന്ന അല്ലെങ്കിൽ ജോലിയോട് നൂറ്റമ്പത് ശതമാനം ആത്മാർത്ഥത പുലർത്തിയിരുന്ന രാമചന്ദ്രൻ എങ്ങനെ കുറ്റക്കാരനായി എന്നുള്ള അന്വേഷണം വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കൊറോണക്കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിൻറെ മകൻ നടത്തുന്നതായാണ് കഥാഗതി. തൊട്ടുകൂടായ്മയും ജാതിവ്യവസ്ഥയുമൊക്കെ ഏറെക്കുറെ അവസാനിച്ചെങ്കിലും ഇന്ത്യൻ റെയിൽവേ പോലൊരു പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കിടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ഉച്ചനീചത്വങ്ങൾ അവിടെ നിന്നും വിരമിച്ചൊരാൾ വിവരിക്കുമ്പോൾ അതിശയത്തോടുകൂടിയല്ലാതെ ഓരോ പേജുകളും മറിക്കുവാൻ സാധിക്കില്ല. റെയിൽവേ സിസ്റ്റത്തിലെ കെടുകാര്യസ്ഥതകൾ ഇല്ലാതാക്കി ആ പ്രസ്ഥാനത്തെ ലാഭകരമാക്കുവാൻ രാമചന്ദ്രൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ക്രമീകരണങ്ങളോട് അയാൾ തങ്ങളേക്കാൾ താഴ്ന്ന പദവിയിൽ ഉള്ള ആളാണെന്ന കാരണത്താൽ മേലുദ്യോഗസ്ഥർ വിമുഖത കാണിക്കുന്നതും കാലാകാലങ്ങളായി തങ്ങൾ ശീലിച്ചുപോന്ന രീതികളിൽ നിന്നും മാറാൻ മടിക്കുന്നതുമൊക്കെ വായിക്കുമ്പോൾ കമ്പ്യൂട്ടർ ഉപയോഗത്തോട് ഒരു വിഭാഗം ജീവനക്കാർ മടി കാണിക്കുന്നത് ഓർമ്മയിലേക്കെത്തി. കെടുകാര്യസ്ഥതയും ഉദ്യോഗദുഷ്പ്രഭുത്വവും സംഘടനകളുടെ അമിതമായ കടന്നുകയറ്റവും ഇന്ത്യൻ റയിൽവേ പോലൊരു പ്രസ്ഥാനത്തെ (പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ ഒരു സർക്കാർ സംരംഭത്തെ) എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റു രാജ്യങ്ങളുടെ നിലവാരത്തെക്കാൾ മുകളിലേക്ക് ഉയരാതെ പോകുന്നു എന്നതൊക്കെ ഇതിലും വ്യക്തമായി വായിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് നിസംശ്ശയം പറയാം.

നോവലിൽ എനിക്ക് തോന്നിയ ചെറിയ ചില പോരായ്‌മകൾ പറയാം. പോരായ്‌മ എന്ന് പറയാമോ എന്നറിയില്ല. 1999 ഇൽ ഷാജികൈലാസ് സംവിധാനം ചെയ്ത് സുരേഷ് ഗോപി അഭിനയിച്ച എഫ്.ഐ.ആർ.എന്നൊരു സിനിമയുണ്ട്. മലയാളത്തിലെ മികച്ച വില്ലൻ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ആ സിനിമയിലെ ഷെട്ടി. പെറ്റി തല്ലുകേസ് മുതൽ അതിർത്തിയിലെ ആയുധക്കടത്ത് വരെ അന്വേഷിച്ചു ചെല്ലുമ്പോൾ ഷെട്ടി ആണെന്ന് കാണാൻ സാധിക്കും. അതുപോലെ തന്നെയാണ് ഇതിലെ വില്ലന്മാരും. ഏത് ഉടായിപ്പ് കേസിൻറെ പിന്നാലെ പോയാലും കാരണം ഒന്ന് തന്നെ ആയിരിക്കും. എങ്കിലും നായകന് ഇവരെയൊക്കെ വളരെ നിസാരമായി പൂട്ടാനും സാധിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതൊന്നും വായനയുടെ ആസ്വാദനത്തെ പൊടിക്ക് പോലും ബാധിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളല്ല. ഒരു മുൻ റയിൽവെ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ അനുഭവങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നതായി മാത്രമേ തോന്നൂ. അതിനാൽത്തന്നെ റെയിൽവെ സിസ്റ്റത്തിലെ ഒട്ടേറെ കാര്യങ്ങൾ നിസാരമായി നമുക്ക് മനസിലാക്കാൻ സാധിക്കും. അതോടൊപ്പം ആ സിസ്റ്റത്തെ പിന്നോക്കം നയിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളെ അടുത്തറിയാനും അധികാരച്ചുഴികളിൽപ്പെട്ട് സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യർ ബലിയാടാകുന്നതും കോർപ്പറേറ്റുകൾ സ്വാർത്ഥലാഭത്തിനായി ഇന്ത്യ പോലുള്ള മൂന്നാം ലോക രാജ്യങ്ങളിലെ മരണത്തിന്റെ വ്യാപാരികളാവുകയും ചെയ്യുന്നതൊക്കെ മരവിപ്പോടുകൂടിയല്ലാതെ വായിച്ചു തീർക്കാനാവില്ല. 

അവസാന വാക്ക് : ടി ഡി രാമകൃഷ്ണന്റെ വായിച്ചിരിക്കേണ്ട നോവൽ